Podpory do ogórków najlepiej zamontować przed siewem lub sadzeniem rozsady. Stabilna konstrukcja typu A albo liniowa powinna mieć około 150–200 cm wysokości, a słupki należy zakotwić w gruncie na co najmniej 50 cm. Dzięki temu pędy rosną pionowo, zajmują mniej miejsca, szybciej schną po deszczu i łatwiej zebrać z nich owoce.
Z czego zrobić podpory do ogórków?
Do budowy można wykorzystać drewno, metal, gotową siatkę ogrodniczą albo sznurki. Wybór zależy od długości rzędu, budżetu i tego, czy konstrukcja ma służyć przez jeden sezon, czy przez kilka lat. Niezależnie od materiału elementy nośne muszą wytrzymać ciężar liści, owoców i napór wiatru.
| Materiał | Trwałość | Koszt | Trudność montażu |
|---|---|---|---|
| Drewno | Średnia, wymaga zabezpieczenia przed wilgocią | Niski lub średni | Średnia |
| Metal | Wysoka, może służyć przez wiele sezonów | Średni lub wysoki | Średnia |
| Siatka ogrodnicza | Zwykle kilka sezonów, zależnie od jakości | Niski | Niska |
| Sznurek | Najczęściej jeden sezon | Niski | Niska |
Drewniane kantówki, tyczki z leszczyny i bambus są łatwe do obróbki, ale część znajdującą się w ziemi trzeba zabezpieczyć przed szybkim gniciem. Metalowe rurki i profile sprawdzą się na otwartym, wietrznym stanowisku. Do prowadzenia pędów użyj miękkiego sznurka jutowego lub polipropylenowego oraz taśm materiałowych albo elastycznych klipsów.
Siatka ogrodnicza o oczkach około 15 × 15 cm daje wąsom wiele punktów zaczepienia. Można ją rozpiąć pionowo między słupkami albo zamontować na konstrukcji typu A. Przy dłuższym rzędzie słupki warto ustawiać co 1,5–2 m, aby siatka nie uginała się pod ciężarem roślin.
Jakie wymiary powinna mieć konstrukcja?
Część podpory nad ziemią powinna mieć około 150–200 cm. W praktyce tyczki lub słupki powinny być dłuższe, ponieważ co najmniej 50 cm trzeba osadzić w gruncie. Na lekkiej, piaszczystej glebie albo w miejscu narażonym na wiatr lepiej zastosować głębokość 60–70 cm.
Przy konstrukcji liniowej słupki skrajne ustawia się zwykle w odległości 1,5–2 m. Jeśli rząd jest dłuższy niż 3–4 m, dodaj słupek pośredni. W przypadku konstrukcji typu A odległość między dolnymi końcami par tyczek może wynosić około 1,2–1,4 m. Takie ustawienie zapewnia roślinom miejsce po obu stronach stelaża.
Podporę postaw przed wysiewem lub sadzeniem. Późniejsze wbijanie tyczek blisko rozrośniętych roślin może przeciąć delikatne korzenie, nawet jeśli uszkodzenie nie będzie widoczne od razu.
Budowa podpór krok po kroku
Najłatwiej wykonać konstrukcję typu A albo prosty stelaż liniowy z pionowymi sznurkami. Pierwsza wersja jest bardziej stabilna i pozwala prowadzić ogórki po obu stronach. Druga zajmuje mniej miejsca i dobrze sprawdza się przy długim, wąskim zagonie.
Konstrukcja typu A – wariant namiotowy
Do większej konstrukcji przygotuj co najmniej sześć tyczek lub listew, jedną belkę górną, siatkę albo sznurki oraz elementy łączące. Tyczki powinny mieć około 210–230 cm długości, aby po wkopaniu pozostawić 150–180 cm wysokości nad ziemią.
- Wyznacz dwa równoległe rzędy po obu stronach planowanej podpory.
- Ustaw tyczki parami i wkop ich dolne końce na głębokość 50–60 cm.
- Skrzyżuj górne końce każdej pary i połącz je śrubą, opaską albo mocnym sznurkiem.
- Połóż poziomą belkę na skrzyżowaniach i przymocuj ją do każdej pary tyczek.
- Rozpięć siatkę po obu stronach stelaża albo zamocuj sznurki prowadzące co 20–30 cm.
- Sprawdź, czy konstrukcja nie kołysze się i czy dolne końce tyczek są mocno osadzone.
Przy długiej konstrukcji dodaj środkową parę tyczek. Na odsłoniętym stanowisku przydadzą się także boczne odciągi przytwierdzone do kołków lub kotew w ziemi.
Konstrukcja liniowa – słupki i sznurki
Ten wariant wymaga dwóch mocnych słupków skrajnych, a przy dłuższym rzędzie także jednego lub kilku słupków pośrednich. Możesz użyć kantówek o przekroju około 4 × 4 cm, metalowych rurek albo solidnych tyczek.
- Wyznacz linię rzędu ogórków i zaznacz położenie słupków.
- Wkop słupki na minimum 50 cm, pozostawiając około 150–180 cm nad powierzchnią gleby.
- Przymocuj na górze poprzeczkę z drewna, profilu metalowego albo grubego drutu.
- Przywiąż do poprzeczki pionowe sznurki w odstępach 20–30 cm.
- Dolne końce sznurków zamocuj do krótkich kołków wbitych przy roślinach.
- Gdy pędy osiągną około 20–30 cm, delikatnie owiń je wokół sznurków.
Każda roślina powinna mieć własny sznurek. Dolną część można zamocować kołkiem, zamiast zaciskać ją bezpośrednio na łodydze. Jeśli stosujesz siatkę, przymocuj jej górną krawędź do poprzeczki i rozciągnij materiał bez dużego zwisu.
Jak prowadzić ogórki, żeby nie uszkodzić roślin?
Młode pędy są kruche, dlatego nie ciągnij ich na siłę i nie przekładaj przez oczka, gdy są mocno splątane. Pęd można lekko owinąć wokół sznurka albo przywiązać miękką taśmą. Wiązanie powinno tworzyć luźną pętlę, która nie wrzyna się w łodygę, gdy ta zacznie grubieć.
W dolnej części rośliny można usuwać pojedyncze boczne pędy i kwiaty, jeśli powodują zagęszczenie. Nie przerzedzaj jednak rośliny bez potrzeby. Przy prowadzeniu po siatce wystarczy regularnie naprowadzać pędy i usuwać te, które opadają na ziemię lub wchodzą w sąsiednie rośliny.
Ekspert radzi: zanim zaczniesz wbijać tyczki, wyznacz położenie korzeni i ustaw podporę co najmniej kilkanaście centymetrów od planowanej nasady roślin. Najbezpieczniej wykonać cały stelaż przed wysiewem. Na stanowisku wietrznym sprawdź stabilność po pierwszym deszczu i w razie potrzeby dodaj odciągi.
Przed rozpoczęciem pracy sprawdź kilka rzeczy:
- Wybrane miejsce jest słoneczne i osłonięte od najsilniejszych podmuchów.
- Słupki są wystarczająco długie, aby po wkopaniu pozostało 150–200 cm wysokości.
- Elementy nośne zostaną osadzone na głębokości co najmniej 50 cm.
- Siatka, sznurki i wiązania są odporne na wilgoć i nie mają ostrych krawędzi.
- Konstrukcja powstanie przed siewem lub sadzeniem rozsady.
Na co uważać?
Najczęstsze problemy wynikają z niedoszacowania ciężaru dorosłych roślin albo zbyt późnego montażu. Błędy, które szczególnie często osłabiają podporę, to:
- Zastosowanie cienkich, wiotkich słupków, które uginają się pod ciężarem liści i owoców.
- Wkopanie elementów zbyt płytko, przez co konstrukcja przechyla się po deszczu lub podczas wiatru.
- Pozostawienie zbyt dużych odstępów między słupkami, co powoduje zwisanie siatki i poprzeczki.
- Wbijanie tyczek dopiero po wykiełkowaniu ogórków, z ryzykiem przecięcia korzeni.
- Zaciskanie drutu lub sznurka na łodygach, co może doprowadzić do ich zranienia.
Po sezonie usuń resztki pędów, oczyść siatkę i sznurki, a drewniane elementy wysusz. Stelaż składany z listew połączonych śrubami łatwo rozmontować i przechować w suchym miejscu.
Dobrze zakotwiona podpora z siatką, sznurkami albo konstrukcją typu A pozwala wykorzystać naturalną skłonność ogórków do wspinania się. Przygotuj ją przed siewem, zadbaj o luźne prowadzenie pędów i regularnie sprawdzaj stabilność. Taki niewielki nakład pracy ułatwia zbiory i tworzy zdrowsze, lepiej przewietrzone stanowisko.
